شمار مبتلایان به ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو از ۸ هزار نفر گذشت

شمار مبتلایان به ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو از ۸ هزار نفر گذشت

بحران مرگبار ابولا در کنگو؛ افزایش تلفات و چالش بی‌اعتمادی عمومی در مسیر کنترل بیماری

آخرین آمار شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو

بحران ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) همچنان در حال گسترش است و طبق جدیدترین آمارهای رسمی، تعداد موارد ثبت‌شده ابتلا از مرز ۸ هزار نفر عبور کرده است.

بر اساس گزارش مؤسسه ملی سلامت عمومی کنگو، تاکنون ۸ هزار و ۶۷ مورد ابتلا به ویروس ابولا ثبت شده و شمار قربانیان به ۳ هزار و ۹۰۱ نفر رسیده است.

این آمار نشان می‌دهد که نرخ مرگ‌ومیر این شیوع حدود ۴۸.۴ درصد بوده است؛ رقمی که نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان مسئولان بهداشتی و سازمان‌های بین‌المللی ایجاد کرده است.

بی‌اعتمادی مردم؛ یکی از بزرگ‌ترین موانع مقابله با ابولا

مقام‌های بهداشتی اعلام کرده‌اند که یکی از مهم‌ترین مشکلات در کنترل این بیماری، بی‌اعتمادی مردم نسبت به اقدامات دولتی و برنامه‌های پیشگیری است.

از زمان اعلام رسمی آغاز شیوع در تاریخ ۱۵ مه، کارکنان حوزه سلامت با مقاومت‌هایی از سوی برخی جوامع محلی روبه‌رو شده‌اند.

در یکی از حوادث اخیر، یکی از اعضای ارشد حزب حاکم جمهوری دموکراتیک کنگو پس از حضور در یک برنامه رادیویی و اطلاع‌رسانی درباره راه‌های پیشگیری از ابولا، توسط گروهی از ساکنان محلی در شهر بوتِمبو در استان کیوو شمالی مورد حمله قرار گرفت و جان خود را از دست داد.

بوتِمبو یکی از مناطق اصلی درگیر با موج جدید شیوع ابولا محسوب می‌شود.

آیا شیوع ابولا در کنگو تحت کنترل قرار گرفته است؟

اگرچه سرعت افزایش موارد ابتلا نسبت به هفته‌های گذشته کاهش یافته، مرکز کنترل بیماری‌های آفریقا (Africa CDC) اعلام کرده است که این شیوع همچنان خارج از کنترل کامل قرار دارد.

متخصصان هشدار داده‌اند که کاهش سرعت گسترش بیماری به معنای پایان بحران نیست و اقدامات گسترده برای شناسایی بیماران، واکسیناسیون و تقویت مراکز درمانی همچنان ضروری است.

سویه جدید ابولا و چالش کمبود واکسن

شیوع فعلی، هفدهمین موج ثبت‌شده ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو است و یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های بهداشتی این کشور به شمار می‌رود.

این بار، ویروس از نوع سویه بوندیبوگیو (Bundibugyo) است؛ سویه‌ای که تاکنون واکسن یا درمان تأییدشده اختصاصی برای آن وجود ندارد.

چندین روش درمانی و واکسن آزمایشی در حال بررسی هستند، اما دسترسی محدود به تجهیزات و ذخایر دارویی روند مقابله با بیماری را دشوار کرده است.

مشکلات زیرساختی و درگیری‌های منطقه‌ای روند مقابله را کند کرده است

کارشناسان معتقدند عوامل مختلفی باعث دشوار شدن کنترل این اپیدمی شده‌اند، از جمله:

  • ضعف زیرساخت‌های بهداشتی
  • مناطق دورافتاده و دسترسی دشوار به بیماران
  • کمبود تجهیزات پزشکی
  • درگیری‌های نظامی در مناطق مرزی
  • بی‌اعتمادی عمومی نسبت به برنامه‌های سلامت

موقعیت جغرافیایی مناطق درگیر، به‌ویژه در نزدیکی مرزهای سودان جنوبی، اوگاندا و رواندا، باعث شده انتقال سریع خدمات درمانی و نیروهای متخصص با مشکلات بیشتری همراه باشد.

کمبود ظرفیت درمانی در برخی استان‌های کنگو

مقام‌های بهداشتی در آخرین گزارش خود اعلام کردند که برخی مراکز درمانی در استان ایتوری با ظرفیت محدود برای پذیرش و درمان بیماران مبتلا به ابولا مواجه هستند.

همچنین در استان توپو (Tshopo)، که مواردی از ابتلا گزارش شده، کمبود کامل ذخایر واکسن آزمایشی مربوط به سویه بوندیبوگیو نگرانی‌های جدیدی ایجاد کرده است.

هشدار سازمان جهانی بهداشت درباره ادامه بحران ابولا

سازمان جهانی بهداشت (WHO) اعلام کرده است که این شیوع هنوز «به پایان نرسیده» و ممکن است از نظر گستردگی به بحران ابولای سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در غرب آفریقا نزدیک شود.

آن همه‌گیری که کشورهای گینه، لیبریا و سیرالئون را درگیر کرده بود، بیش از ۱۱ هزار قربانی بر جای گذاشت.

کمک‌های بین‌المللی برای مقابله با ابولا در کنگو

ایالات متحده آمریکا اعلام کرده است که مبلغ ۲۶۷ میلیون دلار کمک مالی جدید برای مقابله با شیوع ابولا اختصاص خواهد داد.

هدف کشورهای کمک‌کننده، جمع‌آوری حدود ۲ میلیارد دلار منابع مالی برای مبارزه با این بیماری، به‌ویژه در جمهوری دموکراتیک کنگو، عنوان شده است.

جمع‌بندی

شیوع ابولا در جمهوری دموکراتیک کنگو با عبور شمار مبتلایان از ۸ هزار نفر و نزدیک شدن تعداد قربانیان به ۴ هزار نفر، به یکی از جدی‌ترین بحران‌های بهداشتی سال‌های اخیر تبدیل شده است.

در حالی که سرعت گسترش بیماری کاهش یافته، اما نبود اعتماد عمومی، ضعف سیستم درمانی، کمبود واکسن و شرایط امنیتی پیچیده همچنان موانع اصلی در مسیر مهار این ویروس مرگبار هستند.

موفقیت در کنترل این بحران نیازمند همکاری دولت، جوامع محلی و سازمان‌های بین‌المللی برای افزایش آگاهی عمومی، تقویت خدمات درمانی و توسعه واکسن‌های مؤثر است.