روماتیسم مفصلی یا آرتریت روماتوئید (Rheumatoid Arthritis – RA) یکی از شایعترین بیماریهای التهابی و خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافتهای سالم، بهویژه مفاصل، حمله میکند. این حمله باعث التهاب مزمن، درد، تورم و در نهایت تخریب تدریجی مفاصل میشود.
اگر این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده نشود و درمان مناسبی دریافت نکند، علاوه بر محدودیت حرکتی و کاهش کیفیت زندگی، ممکن است اندامهای دیگری مانند قلب، ریه، چشم و عروق خونی را نیز درگیر کند. به همین دلیل تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب، نقش بسیار مهمی در کنترل بیماری و جلوگیری از عوارض آن دارد.
در این راهنمای جامع با موارد زیر آشنا خواهید شد:
- روماتیسم مفصلی چیست؟
- علت ایجاد آرتریت روماتوئید
- مهمترین علائم بیماری
- روشهای تشخیص
- جدیدترین درمانهای دارویی و غیردارویی
- عوارض احتمالی
- راهکارهای پیشگیری و کنترل بیماری
آرتریت روماتوئید چیست؟
آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی، مزمن و پیشرونده است که مهمترین ویژگی آن التهاب غشای داخلی مفاصل (سینوویوم) است. با ادامه التهاب، غضروف و استخوان مفصل بهتدریج آسیب میبینند و در صورت عدم درمان، تغییر شکل دائمی مفاصل و ناتوانی حرکتی ایجاد میشود.
برخلاف آرتروز که بیشتر در اثر افزایش سن و فرسایش مفاصل ایجاد میشود، روماتیسم مفصلی ناشی از اختلال عملکرد سیستم ایمنی است و علاوه بر مفاصل، میتواند بسیاری از اندامهای بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
آمار شیوع روماتیسم مفصلی در ایران و جهان
آرتریت روماتوئید یکی از رایجترین بیماریهای التهابی مفاصل در جهان محسوب میشود و طبق آمارهای بینالمللی، حدود ۰٫۵ تا ۱ درصد جمعیت بزرگسالان به این بیماری مبتلا هستند.
در ایران نیز بررسیها نشان میدهد که حدود یک درصد جمعیت با این بیماری زندگی میکنند. همچنین زنان تقریباً سه برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا قرار دارند و شروع بیماری معمولاً بین ۴۰ تا ۶۰ سالگی مشاهده میشود؛ هرچند امکان بروز آن در هر سنی وجود دارد.
پیشرفت درمان در سالهای اخیر
خوشبختانه طی دو دهه گذشته، پیشرفت داروهای بیولوژیک، داروهای هدفمند و تشخیص زودهنگام باعث شده است بسیاری از بیماران بتوانند بیماری خود را کنترل کرده و زندگی طبیعیتری داشته باشند. همچنین آمار مرگومیر ناشی از عوارض این بیماری در مقایسه با گذشته به شکل محسوسی کاهش یافته است.